« Home | Stochastic... »

Job hunting

Αυτό που έχω καταλάβει από τη μικρή μου εμπειρία στον στίβο της εύρεσης εργασίας είναι ότι στην Ελλάδα το λεγόμενο networking έχει κάκιστη σημασία. Πριν από λίγο καιρό είχα διαβάσει ένα άρθρο στη Καθημερινή αναφορικά με την εργασία ενός Έλληνα καθηγητή (Αγγλικού Πανεπιστημίου) σχετικά με την αγορά εργασιάς. Η εργασία ανέφερε αρκετά παραδείγματα καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι το λεγόμενο "βύσμα" υπάρχει σε όλες τις χώρες του κόσμου (ακόμα και στην Κίνα). Στην χώρα μας, το επιλήψιμο της υπόθεσης είναι οτι η πλειοψηφία των ανθρώπων που χρησιμοποιούν τις γνωριμίες τους δεν έχουν την πρόθεση να κουραστούν για να αποδείξουν οτι την αξίζουν. Ωστόσο το να έχεις την πολυτέλεια να έχεις "καλές" γνωριμίες δεν πρέπει να θεωρείται επιλήψιμο. Στο γενικότερο κλάδο του business και ειδικά στο εξωτερικό, το να έχεις τις κατάλληλες γνωριμίες, θεωρείται μεγάλο προσόν (π.χ. δεν είναι δυνατόν να βρεις δουλεία ως Private Banker άμα δεν έχεις το αντίστοιχο πελατολόγιο- γνωριμίες). Μην ξεχνάμε οτι οι εταιρείες δεν είναι μη κερδοσκοπικοι οργανισμοί που δεν ενδιαφέρονται για την ποιότητα των υπαλλήλων τους. Βέβαια το παραπάνω ισχύει για τον ιδιωτικό τομέα γιατί στον δημόσιο τομέα οι ΔΕΚΟ μαλλον λειτουργούν ως μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί.
PS χαρακτηριστικό παράδειγμα της δύναμης του networking είναι το Small World όπου αποτελεί ένα κλειστό on line community. Το να γίνεις μέλος στο Μικρό Κόσμο είναι αρκετά δύσκολο να γίνεις μέλος και γίνεται μόνο μέσω invitation. Μερικά από τα μέλη του εργάζονται ως CEO ή Human Resource Managers, δίνοντας τη δυνατότητα στα υπόλοιπα μέλη να εκμεταλλευτούν τη θετική δύναμη του networking και να βρουν εργασία.
Κατηγορίες: General_

This comment has been removed by a blog administrator.

Eπειδή οι μισοί Έλληνες είναι δημόσιοι υπάλληλοι, το networking έχει συνδεθεί με τα βύσματα, να πιάνεις δηλ. θέσεις λόγω γνωριμιών ενώ δεν έχεις τα προσόντα.

Στον ιδιωτικό τομέα είναι βέβαια εντελώς διαφορετικά. Για έναν εργοδότη, η γνωριμία ενός υποψηφίου με έναν υπάρχοντα υπάλληλο που τον προτείνει απoτελεί μια ακόμα εγγύηση.
Αν ο Α που δουλεύει σε μια εταιρεία προτείνει τον Β για πρόσληψη τότε:

α) ο Β είναι πιθανότατα στο ίδιο επίπεδο αξιοπιστίας με τον Α επειδή σχετίζεται με αυτόν(είναι π.χ. φίλοι)
β) ο Β είναι πολύ πιθανό πως θα ανταποκριθεί στα καθήκοντά του αφού το πιστεύει ο Α. Κανείς δεν είναι τόσο χαζός να προτείνει άτομα που γνωρίζει πως δε θα ανταποκριθούν (θα εκτεθεί αφάνταστα και θα το πληρώσει φυσικά).
γ) Αν ο Α και ο Β πρόκειται να συνεργαστούν, το γεγονός πως ήδη σχετίζονται είναι οιωνός μιας πετυχημένης συνεργασίας.

Για έναν εργοδότη ή διευθυντή προσωπικού μειώνονται επομένως τα ρίσκα και είναι πολύ λογικό να προτιμήσει τον Β σε σχέση με κάποιον Γ που έχει τα ίδια τυπικά προσόντα.

Post a Comment

Previous posts

Παλιοτερες βλακειες